Edukacja w Finlandii

  • 0 replies
  • 1530 views
*

Offline Iwona

  • *****
  • 145
  • +24/-1
Edukacja w Finlandii
« dnia: Październik 27, 2014, 19:20:20 »
Opublikowane przez adeutsch dnia 23 października 2014


Pełna wersja artykułu Małgorzaty Chojeckiej „Edukacja w Finlandii”

System edukacji w Polsce podlega ciągłym zmianom. Od wielu lat wprowadzane są różne reformy. A jak to wygląda w innych krajach? Czy są kraje, które wypracowały taki system, który się sprawdza, przynosi wymierne efekty, jest przyjazny uczniowi i nie podlega ciągłym rewolucyjnym zmianom?

W artykule Małgorzaty Chojeckiej „Edukacja w Finlandii” znajdują się informacje, jak sytuacja wygląda w Finlandii. (Artykuł został napisany w 2011 r., sytuacja się jednak nie zmieniła, więc jest on warty przypomnienia).

Podwaliny pod dzisiejsze sukcesy Finlandii położono ponad 40 lat temu,  kiedy opracowano założenia polityki edukacyjnej. Uznano wtedy, że EDUKACJA jest najważniejszą siłą napędową rozwoju gospodarczego kraju i jego konkurencyjności na rynkach światowych.

Dzisiejsze priorytety rozwoju edukacji są spójną kontynuacją początkowych założeń. Celem jest stałe podnoszenie poziomu wykształcenia społeczeństwa jako całości.

Zakłada się, że:

    każdy człowiek ma wystarczający potencjał, aby przyswajać wiedzę i rozwijać umiejętności przez całe życie; każdy  zatem powinien mieć możliwości ukończenia studiów wyższych;
    zadaniem szkoły jest wspieranie rozwoju każdego ucznia – nikt nie może być wyłączony z dostępu do edukacji, co stanowi w dużym stopniu ochronę przed wykluczeniem społecznym;
    indywidualne podejście do ucznia ma być odpowiedzią na zmieniające się potrzeby rynku pracy.

Jak się zatem te założenia realizuje?

Szkoła fińska działa wg zasady mniej znaczy więcej i bierze pod uwagę progi rozwojowe dzieci. Dziecko rozpoczyna naukę po osiągnięciu dojrzałości szkolnej w wieku 7 lat. Do dziesiątego roku życia uczeń przyswaja podstawową wiedzę. Akcent położony jest jednak na jego rozwój osobowościowy i społeczny, a nie wtłaczanie wiedzy encyklopedycznej. Celem jest odkrycie najsilniejszych stron ucznia, uformowanie człowieka o wysokim poczuciu własnej wartości i wysokiej motywacji do nauki przez całe życie.

Nauka jest całkowicie bezpłatna. W szkole podstawowej państwo ponosi koszty nauczania, podręczników, posiłków, dojazdu do szkoły, zajęć dodatkowych i kompensacyjnych. Na poziomie nauczania średniego i wyższego uczniowie muszą płacić za dojazdy i podręczniki, ale mogą się ubiegać o stypendia.

Dzięki małym klasom i odpowiedniej ilości nauczycieli szkoła dopasowuje się do potrzeb i możliwości ucznia. Grupy są heterogeniczne – o różnym poziomie zdolności. Praca indywidualna z uczniem, zadania w grupach mieszanych, konsultacje, zajęcia wyrównawcze i kompensacyjne powodują, że wszyscy naprawdę mają szansę rozwijania  różnorodnych umiejętności.

Czym byłaby szkoła bez profesjonalnych i zaangażowanych nauczycieli? Zawód ten cieszy się w Finlandii dużym zaufaniem społecznym. Na wysoki status zawodu nauczyciela ma wpływ kontrola procesu kształcenia i selekcji do zawodu. Wszyscy nauczyciele muszą mieć ukończone wyższe studia pedagogiczne lub kierunkowe. Tylko 10% kandydatów dostaje się do uczestnictwa w programach przygotowania nauczycielskiego – trzeba się tutaj wykazać wysoką motywacją, wielorakimi talentami i sukcesami akademickimi i/lub w innych dziedzinach np. w sztuce.

System edukacji w Finlandii jest zdecentralizowany. Szkoły i społeczności lokalne mają dużą autonomię w wyborze sposobów nauczania. To nauczyciele, biorąc pod uwagę indywidualne potrzeby uczniów wybierają programy, metody i podręczniki, opracowują plany zajęć, dobierają sposoby ewaluacji.

W Finlandii bardzo ważne są programy promujące czytelnictwo. Sercem szkoły jest biblioteka oferująca dostęp do książek wysokiej jakości. Nauczyciele stosują też różnorodne strategie, mające na celu podniesienie umiejętności czytania i pisania (czytanie w parach, opowiadanie i dyskusje w podgrupach, wypracowania i pisanie własnych utworów na podstawie wybranych form literackich). Kształtują w uczniach umiejętność refleksyjnego i krytycznego myślenia, zachęcając do wyrażania własnych opinii, nawet jeśli odbiegają one znacznie od uznanych interpretacji.

Poza maturą w trakcie trwania podstawowej i średniej edukacji nie stosuje się żadnych testów obowiązkowych i standaryzowanych. Do sprawdzenia wiedzy służą przygotowane przez nauczyciela sprawdziany. Nauczyciele posługują się głównie ocenami opisowymi zwracając uwagę na: poziom zaangażowania ucznia w naukę, poziom zdobytej wiedzy i umiejętności, postęp ucznia w zakresie danego przedmiotu. Stosuje się również oceny numeryczne (od 4 do 10), ale określają one stopień zaawansowania w danym przedmiocie i nie rzutują negatywnie na karierę edukacyjną dziecka, dając mu jedynie orientację we własnych kompetencjach i stanowiąc wskazówki do dalszej nauki.

Kluczowym punktem reformy było znalezienie sposobu na to, aby szkoły i nauczyciele współpracowali i dzielili się efektywnymi technikami edukacyjnymi. W tym celu powstały wielopoziomowe wspólnoty profesjonalnego nauczania skupiające szkoły dzielące się między sobą przetestowanymi praktykami, ciekawymi pomysłami i odpowiadające na potrzeby lokalnego rozwoju ekonomicznego.

Stabilność systemu edukacyjnego w Finlandii możliwa jest dzięki politycznemu konsensusowi oraz zdolności reformatorów do przeprowadzenia reformy. Przedstawiciele rządu, związków zawodowych i pracodawców ściśle ze sobą współpracowali, aby osiągnąć wspólny cel.

Z pełnego tekstu zainteresowani mogą dowiedzieć się również jakie umiejętności uzyskują sześciolatki po ukończeniu edukacji przedszkolnej oraz jakie są trendy w edukacji.

http://wikiakademia.pl/edukacja-w-finlandii-skrot/

Bardzo ciekawa jestem, jak podobny system funkcjonował by w naszej polskiej rzeczywistości. Musiał by być zdecentralizowany. Na pewno władze nie pozwoliły by na realizację takiej formy pracy. Szczególnie braku ,,sprawdzianów, testów standaryzowanych po..''. Szkoda wielka, bo zapomina się w tych wszystkich działaniach o sprawie najważniejszej. Pomija się dobro ucznia. [/i

Iwona Puczko

 

W szybkiej odpowiedzi możesz użyć kodów BBC i uśmieszków tak jak przy normalnej odpowiedzi.

Uwaga: W tym wątku nie pisano od 120 dni.
Jeżeli nie masz pewności, że chcesz tu odpowiedzieć, rozważ rozpoczęcie nowego wątku.

Nazwa: Email:
Weryfikacja:


Pytanie anty-spamowe:
Przepisz nazwę
kreatywni
pomijając samogłoski: